„115. Kolor zielonobłękitny (turkusowy). Wełnę bejcuje się gotując ją 60 minut w kąpieli z dodatkiem 160 g ałunu. Następnie wyjmuje ją i połowę kąpieli bejcującej wylewa, po czym świeżą wodą kąpiel studzi i dodaje 300 ml roztworu indygo. Zabejcowaną wełnę zakłada się na drążki, zanurza w kąpieli, najpierw szybko, potem wolniej przeciąga, w ciągu 30—45 minut doprowadza do wrzenia, wyjmuje drążki i luźno rozłożoną (w kotle) wełnę gotuje 60 minut. Przed płukaniem należy wełnę wysuszyć.
116. Kolor jasnobłękitny (turkusowy). Bejcować i farbować jak w poprzedniej recepturze, tylko stosując 80—120 g ałunu i 30—60 ml roztworu indygo.
117. Zadymiony błękit z roztworu indygo. Bejcować i farbować jak w recepturze nr 115, lecz z dodatkiem 160 g ałunu i 200—400 ml roztworu indygo. Po 30minutowym gotowaniu dodać ok. 10 1 zimnej wody i 60—120 g marzanny, dokładnie wymieszać, po czym włóczkę założyć na drążki i zanurzoną w kąpieli równomiernie przeciągając doprowadzić do wrzenia. Następnie drążki wyjąć i luźno rozłożoną wełnę gotować 30 minut. Dokładnie wypłukać i wysuszyć.
Farbę tę można przyciemniać przez dodanie pod koniec gotowania 5—20 g siarczanu żelaza.
118. Stalowy błękit o odcieniu zielonkawym z drewna niebieskiego. Wełnę bejcuje się gotując ją 90 minut w wodzie z dodatkiem 30 g chromianu potasu i pozostawia w bejcy do wystudzenia.“(5)