„Statecznym paryskim mieszczanom jawił się ten zalotny Anglik w postaci jeźdźcaApokalipsy. Na wszelki wypadek woleli swoje kobiety trzymać w domu. Rozwiązły fraucymer królowej robił wszystko, ażeby wysokim zakochanym umożliwiać tetcatete. Pani de Motteville, zaufana królowej w owych czasach, nie kryje w swoich intrygujących pamiętnikach, że Anna Austriaczka „lubiła igrać z ogniem zakazanej miłości".
Drugiego czerwca 1625 młoda królowa angielska, Henrietta Maria, rozpoczyna wreszcie podróż do swojej nowej ojczyzny. Ludwik XIII zatrzymuje się w Fontainebleau. Królowamatka i Anna Austriaczka, w myśl przepisówdworskiej etykiety, wyruszają inną aniżeli Henrietta Maria drogą „w stronę Anglii", a właściwie w stronę BoulognesurMcr. W Montdidier koronowane panie spotkają się znowu. Zanim jednak kawalkady ślubne wyruszą w podróż nad kanał La Manche, podenerwowany do ostatniego stopnia, zazdrosny król wydaje królowej iN całemu jej fraucymerowi surowy zakaz spotykania się z Buckinghamem. Widzenie z nim będzie możliwe tylko podczas oficjalnych ceremonii.
W Montdidier rozkazu przestrzegano rygorystycznie; podobnie rzecz miała się początkowo także w Amiens. I chociaż tam tańczono, zaś centralną postacią balu był jak zwykle Buckingham, to jednak mimo uporczywych wysiłków Anglika do zbliżenia nie dochodziło. Nadszedł jednak czerwcowy zmierzch i królowa udała się dla ochłody do pałacowego parku. W spacerze do kwitnącej altanki towarzyszyła jej jedynie pewna zakochana w lordzie Holland dama dworu. Ona to też podprowadziła wcześniej Buckinghama tajemną ścieżką do ukrytej parkowej furtki. Obie damy znajdujące się w kwitnącej altance osłaniał szambelan dworu, który jednak, gdy nadszedł książę, dyskretnie się wycofał.“(7)